Rode luchtvaartverlichting Windpark Krammer gaat binnenkort uit
Luchtvaartverlichting is vaak een bron van maatschappelijke weerstand tegen windturbines. Binnenkort gaan echter naar verwachting de rode, knipperende luchtvaartverlichting op de turbines van Windpark Krammer uit. Dit wordt mogelijk door het gebruik van naderingsdetectie met transpondertechniek. Windpark Krammer dient als testlocatie hiervoor.
Eerder dit jaar is Windpark Krammer aangewezen als landelijke testlocatie voor naderingsdetectie met transpondertechniek. De voorbereidingen daarvoor zijn afgerond. Afgelopen weken hebben monteurs detectieapparatuur en nieuwe verlichting op de turbines geplaatst die geschikt zijn voor deze transpondertechniek.
Het systeem is inmiddels getest met een drone en er volgt nog een laatste vliegtest. Vervolgens zal de Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) de resultaten van de vliegtest toetsen en als er geen belemmeringen zijn, mag Windpark Krammer de techniek toepassen en kunnen de lampen ’s nachts zoveel mogelijk uit.
De verwachting is dat dit proces binnen een paar weken is afgerond. De luchtvaartverlichting springt dan alleen nog incidenteel aan, als er een luchtvaartuig in de buurt van het windpark komt.
“We zijn ontzettend blij dit eindelijk te kunnen melden. Er is heel intensief samengewerkt met verschillende instanties om dit voor elkaar te krijgen. En we danken de omwonenden voor hun geduld. Dat Krammer nu het eerste windpark is dat ’s nachts de verlichting kan doven, is een fantastische stap.” – Marlies Sikken, directeur Windpark Krammer
Radartechniek versus transpondertechniek
Het is niet de eerste test die in het windpark wordt gedaan om de rode verlichting te voorkomen. In 2018 heeft Krammer hiervoor, als eerste windpark in Nederland, een pilot met naderingsdetectie op basis van radartechniek uitgevoerd. Bij radartechniek stelt een radar in de buurt van een windpark de nadering van een luchtvaartuig vast. Uit die resultaten bleek dat radartechniek werkt en veilig is.
Het was de bedoeling om een nieuwe radar van het ministerie van Defensie bij Wemeldinge, geschikt te maken voor deze toepassing. Hiermee zou de nachtelijke luchtvaartverlichting op windturbines in heel Zeeland uit kunnen. Maar de invoering van het systeem bleek zowel technisch als organisatorisch ingewikkelder dan gedacht.
Landelijke projectgroep
Luchtvaartverlichting is vaak een bron van maatschappelijke weerstand tegen windturbines. Om hier iets op te vinden is een landelijke projectgroep opgericht, waarin behalve Windpark Krammer ook instanties als ILT, de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO) en verschillende ministeries samenwerken. De projectgroep zoekt al jaren gezamenlijk naar oplossingen en technieken om de hinderlijke permanente nachtverlichting op windturbines uit te schakelen.
In Duitsland is inmiddels de transpondertechniek toegelaten. Deze techniek blijkt na onderzoek van de projectgroep minder complex toe te passen en daarmee toegankelijker voor bestaande en toekomstige windparken. Mede op basis van de ervaringen in Duitsland besloot Windpark Krammer eerder dit jaar al de radartechniek definitief los te laten en te kiezen voor de transpondertechniek. En in dat proces zet Krammer nu, in samenwerking met de projectgroep, voortvarend concrete stappen.
Transponderplicht
Transpondertechniek maakt gebruik van de aanwezigheid van een transponder in luchtvaartuigen. Een transponder zendt voortdurend een signaal uit en een ontvanger op een windturbine vangt het signaal op. Maar dat systeem is alleen veilig als alle luchtvaartuigen, die in het donker vliegen, uitgerust zijn met een transponder. En die transponderplicht is sinds 1 oktober van kracht. Dat was de laatste stap die nodig was om dit systeem ook in Nederland toe te kunnen passen.
Windpark Krammer
Windpark Krammer is het grootste burgerinitiatief voor duurzame energie in Nederland. Het windpark van 34 Enercon E-115 windturbines met elk een vermogen van 3 MW op de Krammersluizen is het initiatief van de vijfduizend leden van de energiecoöperaties Deltawind en Zeeuwind. Samen zijn zij voor 60% eigenaar van het windpark. De overige 40% van de aandelen is in handen van Kallista Energy. Het windpark is sinds 29 maart 2019 volledig operationeel. Bron: Windpark Krammer
Category: Onshore windparken, Windenergie